कवितानागपूरबीडमहाराष्ट्रविदर्भसाहित्यगंध
दवबिंदू राजश्री मिसाळ ढाकणे जिल्हा बीड
0
4
8
2
9
7
दवबिंदू
हिवाळ्यात भल्या पहाटे
मोत्यांची सजली आरास
पान फुले नि गवतावरती
दवबिंदू विलोभनीय खास…
चमचम चमचम शुभ्र रूप
स्पर्श करता जाते निसटून
कशासाठी मग बसते उगी
भल्या पहाटेस नटून थटून…
पानपानावर अलगद सजते
सुंदर सुंदर रांगोळीची नक्षी
नानाविध आकारात भासतो
थुई थुई नाचणारा मोर पक्षी…
कधी वाटते हा तर शुभ्र
निलगगनीचा चांदणचुरा
सर्व गाढ निद्रेत असताना
उतरून आलाय खराखुरा…
रविकिरणाचे दर्शन घेऊन
दवबिंदूची संपते कहाणी
क्षणभराच्या जीवनात ठेवी
कीर्तिमय गंधित आठवणी…
राजश्री मिसाळ ढाकणे
जिल्हा बीड
========
0
4
8
2
9
7
