0
4
8
2
9
0
क्षणभंगूर
प्राजक्त फुलला माझ्या दारी
मंद सुवास भरला या मनी..
शुभ्र सडा वेचून घेत अलगत
ओंजळ झाली क्षणभंगूर धनी..!
बघून प्राजक्तास विचार आला
नाजूक फुलांचेही का ओझे तुला..
तत्पर असतो तू रिक्त होण्यास
या फुलांचा होतोय किती मोह मला..!
फुलेही हसलीत माझ्याच वरती
या सुगंधाचा जरा आनंद तर घे..
आलेल्या क्षणात जगावे भरभरून
संदेश आमचा स्वार्थी जगास दे..!
कोमेजण्या आधी दरवळ देऊन जातो
तुझेच खतपाणी तुला अर्पण करण्या येतो..
मानव मात्र किती हपापलेला असतो
निसर्गासही किती ओरबाडून घेतो..!
माझे माझे करत विसरतो नियम जन्माचा
खाली हाथ आलो ,खाली हात जण्याचा..
एका श्वासावरही नाही त्याचा अधिकार
क्षणभंगूर जीवनाचा त्याला गर्वच फार..!
संध्या मनोज पाटील
अंकलेश्वर, गुजरात
========
0
4
8
2
9
0
