नैराश्य

नैराश्य

हा नियतीचा खेळ म्हणू की,आपली कर्म कहाणी
झेपेल तेवढे जगून घे तू,कशास अश्रू नयनी

उदास छाया स्मरू नको रे,सत्यवचन तू बोल
खुणवी तो किरण आशेचा,त्या मार्गाने चाल
जागवून विश्वास अंतरी,झेप घे गगनी
झेपेल तेवढे जगून घे तू,कशास अश्रू नयनी

वेळ बदलली काळ बदलला,त्यात भर तू आनंद
वादळवारे सारे झेलत,जनहित तू साध
वाण वाटत जा हर्षाचे,नैराश्य सोडूनी
झेपेल तेवढे जगून घे तू,कशास अश्रू नयनी

रवीराजाला पहा मानवा,मावळून पुन्हा उगवणे
परमेशाचे सुंदर जीवन,गा तू प्रीत तराणे
माळरानीही शोभा आण तू, रंग सृष्टीचे भरूनी
झेपेल तेवढे जगून घे तू,कशास अश्रू नयनी…

वाळवंटीही निवडुंग बघ, बहरतो आनंदाने
जीवन हे क्षणभंगुर, तेव्हा हसत खेळत जगणे
मिळेल तिथून ओंजळीत, घे सौख्यक्षण वेचूनी
झेपेल तेवढे जगून घे तू, कशास अश्रू नयनी

सविता पाटील ठाकरे
सिलवासा, दादरा नगर हवेली
======

0 4 8 2 9 0