0
4
8
2
9
7
कैफियत
काय सांगू कैफियत
जीवनाची माझ्या खरी
गुंतले सर्व मोह पाशात
मी एकटा खाटल्यावरी
नाही कुणाचे प्रेम जरा
वार्धक्याने झालो जर्जर
आपुलकी ना दया मिळे
झालो जड मी सर्वांवर
भावना मनीच्या मनी
थिजतात जणू बर्फगोळा
झाले जीवन यंत्रवत
झाली स्वप्न चोळामोळा
सून,मूलं, नात, नातू
सर्व असे सुखाचे सोबती
नात्याच्या गुंफणीची खरी
वृद्धापकाळी येते प्रचिती
लोपली कशी मानवता
रक्ताचे नातेही लाजते
आधुनिकतेच्या संभ्रमात
वृद्धांची घरात लाज वाटते
परमात्मा आहे कर्ताधर्ता
द्यावं लागते त्याला उत्तर
जप अंतरात माणुसकी
न्याय करेल ईश्वर बरोबर
श्रीमती सुलोचना लडवे
अमरावती
सदस्या,मराठीचे शिलेदार समूह
0
4
8
2
9
7
