कवितानागपूरमराठवाडामहाराष्ट्रविदर्भसाहित्यगंध
काळीमा माणूसकीला; सरला टाले
0
4
8
2
9
0
काळीमा माणुसकीला
स्वैराचार माजलाय सुसाट
माणुसकी झालीय पिसाट
वासनांधतेने वखवखलेले
लांडगे सुटतात मोकाट ॥
भयभीत झालेय मातृत्व
असुरक्षित झालेय स्त्रीत्व
रक्षाबंधनाच्या धाग्याचेही
धोक्यात आलेय अस्तित्व ॥
काय गुन्हा केला
कूस तिची उजवली
राक्षसी प्रवृत्तीला प्रसवून
वांझोटीच ती राहिली ॥
क्षणभंगूर भूक भागवण्या
देह तिचा ओरबाडला
निष्ठूरतेचा कळस गाठून
फासला काळीमा माणुसकीला ॥
जगत्जननी- जगन्माता
पूजता तिला येता जाता
दांभिकतेचा आव आणून
का रे तिचे लचके तोडता ॥
नको योजना नको धन
अभय हवे जगण्यासाठी
स्वच्छंदपणे मोकळा श्वास
उंच भरारी घेण्यासाठी ॥
सरला टाले राळेगाव यवतमाळ
===========
0
4
8
2
9
0



