सहिष्णुता
सहन करीत जगण्याचा, आपण घेतो श्वास,
आघातांच्या वादळातही, धरतो धीर खास।
न बोलता जे झेलतो, ते मनाचे वैभव,
सहिष्णुता शिकवते आपल्याला खरे प्रेम।
जगण्याच्या रानावनात, काटे किती दिसती,
तरीही आपण हसतच, फुलांसवे नांदती।
रागाचे डोंगर ओलांडून, शांततेचे दान,
सहिष्णुतेत दडलेले असते सुखाचे स्थान।
कधी दगडांचे बोचरे, हृदयावरती पडती,
तरीही मनाचे ओझे आपण अलगद सांभाळती।
न बोले कटु शब्द, न दाखवे वैर भाव,
सहिष्णुता शिकवते मानवतेचा ठाव।
तीन अक्षरांत लपले, जीवनाचे सार,
शांततेच्या मार्गाने मिळतो खरा आधार।
तुटके मन जुळविण्याची हीच खरी ताकद,
सहिष्णुतेने जिंकतो आपण जगाचा प्रत्येक सखेद।
जगण्याची ही शिकवण, हृदयात ठेवूया,
सहनशीलतेच्या छायेत, माणूसपण जपूया।
जेथे सहिष्णुता आहे, तेथे खरा देव वसतो,
मनातला राग हरवून, प्रेमाचा दीप उजळतो।
महेश पुरसों काणकोणकर
कालापूर बांध, तिसवाडी गोवा
