0
4
8
2
9
7
झुंज
सावल्या गर्द जाहल्या
उन्हंही कलली जराशी
आयुष्याच्या या वळणी
अंधाराचीच सरशी….
मिणमिणत्या पणतीचा
उजेड पुरेल कुठवरी
जीवनातील वादळांशी
झुंजते एकटी बिचारी
मेघ काळेकुट्ट दाटले
व्यापले मन आकाश
लुप्त होत चालला
उरलासुरला प्रकाश
उजेड दिला जयांना
तेही पुसेना आसवे
स्वार्थात बरबटले सारे
जग किती हे फसवे
तरीही धगधगत जिवंत
आशेचा किरण उरात
पणतीचा सूर्य करुन
करेन अंधारावर मात
अरविंद उरकुडे, गडचिरोली
0
4
8
2
9
7
