जिवलगा
डोळ्यांत तुझे आठवणींचे धुके दररोज दाटतात,
मनाच्या खोलवर जुन्या जखमा पुन्हा उमटतात.
असतोस जवळ तरीही दूर असल्यासारखं वाटतं,
जिवलगा, तुझ्याविना माझं अस्तित्वच हरवतं.
कधी बोललेले शब्द अजूनही कानात घुमतात,
ओठांवरील हास्य मात्र अश्रूंनी दडपतात.
रात्रभर जागवतो मी रिकाम्या स्वप्नांच्या सोबती,
जिवलगा, तू का गेलास सोडून माझी साथ खरी?
तुझ्या आठवणीत भिजलेला प्रत्येक श्वास,
जपतो मी अजूनही तुझ्या वचनांचा सुवास.
मनात ठरवूनही विसरता येत नाही तुला,
जिवलगा, तुझ्या विरहाने पेटलं अंतःकरण जळता.
आकाशाकडे पाहता वाटतं तू कुठेतरी असेल,
पाखरांच्या किलबिलीतही तुझा आवाज दडलेल.
जीवन माझं थांबलेलं, क्षण थिजलेले सारे,
जिवलगा, परत येशील का भरून आयुष्य रिकामे?
सांग, नातं हे फक्त माझ्यासाठीच होतं का?
की खरंच प्रेम तुझ्या मनात नव्हतं का?
उत्तर न सापडता अश्रूंमध्ये बुडतो पुन्हा,
जिवलगा, तुझ्याशिवाय मी फक्त सावलीसमान उरतो.
महेश पुरसों काणकोणकर
कालापूर बांध, तिसवाडी गोवा
============
