0
5
1
6
5
2
उधाण वाऱ्याचे
केस धुंद मोकळे
मेघचि जणू सावळे
मन आठवांचे तळे
उमलली शत कमळे
ती रात्र पावसाळी
दूर दिव्यांच्या ओळी
कवेत माझ्या जवळी
मुग्ध गोजिरी तू कळी
उधाण वाऱ्याचे आले
या उदास सायंकाळी
मनी गुंजते ही विराणी
स्मरतो प्रीत नव्हाळी
क्षितीजावरी रेखियली
नक्षी फिकटशी झाली
तुझ्या आठवांनी उरी
वेदनाच दाटून गं आली
गंधाळत वारा आला
इशारा का मजला दिला?
कि भासची हा आगळा
मनी गहिरा गंध भरला
वृंदा(चित्रा)करमरकर
जि.सांगली
0
5
1
6
5
2
