आई; डाॕ. ज्ञानेश्वर माशाळकर

आई

आई गेल्यावर कळतो
फक्त जीवघेणा भास .
वस्तूंना त्या उरतोच,
तुझ्या हातचा स्वयंपाकचा वास.

जिथे तिथे फक्त तुझ्या,
आठवणी त्या पेरलेल्या.
फक्त येतात सोबतीस ,
संवेदना त्या उरलेल्या.

सगळ्यात असूनही मग,
उरतो तो रिकामेपणा.
खोटं खोटं हसण्याचा,
दमवतो दिखावेपणा.

काॅलेजला जाताना काही
विसरलं का म्हणून ,
विचारायची तू सदा .
डोळ्यात तुझे चित्र ,
तुझी आठवते अदा.

निरोपाच्या असे समयी
डोळ्यात पाणी,चहा गोड.
खोल आत हरवून बघायची ,
आठवण तुझी जुनीच आहे .

खूप काही मागे ठेवी,
आई उरते ही नंतर .
कितीही केली भटकंती ,
नाही येत तुझी सर.

डॉ ज्ञानेश्वर माशाळकर
ता उमरगा जिल्हा धाराशिव

0 4 8 2 9 4