
0
5
9
4
1
4
लाटेवर
उम्मेदीच्या काळात होतो
आरूढ गर्दीच्या लाटेवर
मात्र चालतो एकटाच मी
इथे मावळतीच्या वाटेवर.. //
उगवतीला होतो सलाम
हा सृष्टीचा अटळ नियम
त्याचेच पाईक सारेजण
जो तो आहे ठाम कायम.. //
ज्यांचे ओझे सहजपणे
कधी खांद्यावर वाहिले
मात्र तेच बगल देताना
आज निमूटपणे पाहिले.. //
थकलेल्या देहापासून
सारे नकळत लांबतात
इथे वटलेल्या झाडावर
पक्षी तरी कुठे थांबतात… //
अंती जमून सारे एकदा
क्षणभर मौन पाळतील
दावून नाना ‘आव’ ‘भाव’
हळूहळू सारेच पांगतील.. //
विष्णू संकपाळ
बजाजनगर छ. संभाजीनगर
0
5
9
4
1
4



