तुझं असणं

तुझं असणं

तुझं असणं जणू अमूर्त स्पंदन
मनगर्भी दरवळणारा सुवास
नजरेच्या काठावर थांबलेलं
एक निनादहीन मधुर प्रकाश… ॥१॥

अंतराच्या अथांग लाटांवर
तुझी स्मृती नौका बनते
हरवलेल्या क्षणांच्या वाळवंटात
तुझी चाहूल सर बनते… ॥२॥

शब्दांच्या पल्याड जपलेले
भावांचे गूढ अवकाश
तुझ्या निःशब्द सहवासाने
साकारतो अंतरीचा निवास… ॥३॥

सांजवेळेच्या म्लान किरणांत
तुझं अस्तित्व झिरपत राहतं
अंधाराच्या गहिऱ्या कुशीतही
तुझं तेज उजळत राहतं… ॥४॥

निःशब्दतेच्या वीणेवरती
तुझ्या स्मृतींचे स्वर झंकारतात
मनाच्या गूढ गाभाऱ्यात
अनामिक नाते उमलत जातं… ॥५॥

अंतराच्या रेषा विरघळून
जिव्हाळ्याचा सेतू घडतो
तुझं असणं एवढंच पुरेसं
जगण्याला अमरत्व देतो… ॥६॥

वर्षा मोटे पंडित
छत्रपती संभाजी नगर
======

0 5 1 7 5 8