0
6
0
5
0
3
एक होती कळी
एक होती कळी अंगणात पळणारी
हास्याच्या लाटेने आनंद देणारी
छोटी छोटी पाऊले , इवलेसे हात
बोबडे – बोबडे बोल तिचे परी ती घरात ॥
हळू हळू शिकू लागली स्वप्न पहायला
नभातील तऱ्यांसंगे गप्पा मारायला
खेळता खेळता तिला फूटले पंख
नवे जग शोधण्यास उडाली उत्तुंग ॥
म्हणाली ; आता मी कळी राहणार नाही
पंखांना माझ्या बंदिस्त ठेवणार नाही
वाऱ्याच्या झुळुकीशी करेन दोन हात
आपलाच सुगंध दरवळेन जगात ॥
पाहता पाहता कळी फुलात बदलली
फूलपाखरासंगे स्वच्छंद खेळू लागली
सुगंधात तिच्या सृष्टी न्हाऊ लागली
भ्रमरगान तिची ओळख बनली ॥
एक होती कळी स्वप्नांसंगे खेळणारी
उमलता – उमलता जगाला सुगंध देणारी ॥
सरला टाले
राळेगाव यवतमाळ
0
6
0
5
0
3
