0
4
8
2
9
7
रानफूल
कडे कपारी डोंगर दरी
उंच पर्वत तर हिरवळ मैदानी
इकडे तिकडे चोहीकडे
रानफूल मी दिसे सगळीकडे…
इवल्याश्या या हरीत तृणावर
इवले इवले माझे रुप गोजिरे
चटकदार रंगाचे देखणं सौंदर्य
मोहवून टाकते हास्य लाजिरे…
ऊन वारा असो की पाऊस
मजला ना तमा कशाची
हसत डोलत बसतो मी
नसे भय रात्र प्रहर का दिवसाची…
येता जाता पाहती मजला
आकर्षित करतो सर्वांच्या नजरा
न लाडावित न गोंजारीत कुणी
न माळती कुणी माझा गजरा…
एकटेच जरी असलो तरी मी
धर्म तर माझे फुलण्याचेच
क्षणभंगुर जरी जिवन माझे
कौशल्य माझ्यात आनंदाने जगण्याचे…
सुचिता नाईक
देगलूर, नांदेड
===========
0
4
8
2
9
7
