आक्का
आक्का… तुझी आठवण आजही येते
आक्का म्हणजे मायेचा सागर,
आक्का म्हणजे प्रेमाची धार,
आक्का म्हणजे देवाघरची सावली,
आक्का म्हणजे आमच्या घराचा आधार…
रडताना अलगद डोळे पुसणारी,
दुःखात हळूच हात धरणारी,
“बाळा, काळजी करू नकोस” म्हणत,
मनाला धीर देणारी माझी आक्का…
उशिरा घरी आलो तरी,
रागाचा शब्द कधी नसायचा,
“बाबा, जेवलास का रे?” म्हणत,
दोन घास प्रेमाने भरवायची आक्का…
चुकलो तर प्रेमाने समजवायची,
वेळप्रसंगी योग्य वाट दाखवायची,
स्वतःच्या सुखाचा विचार न करता,
लेकरांसाठी आयुष्य झिजवायची आक्का…
आज तू नाहीस डोळ्यांसमोर,
पण प्रत्येक आठवणीत तूच दिसतेस,
देवघरातील दिव्याच्या ज्योतीत,
आजही हसताना तूच भासतेस…
सतरावी मार्च दोन हजारची,
ती तारीख मन आजही विसरत नाही,
तू गेलीस आम्हाला सोडून आक्का,
पण तुझी माया कधीच दूर गेली नाही…
कितीही मोठा झालो तरी आक्का,
मन आजही तुझे लेकरूच आहे,
संकटात नकळत ओठांवर येणारा,
“आक्का…” हा शब्दच माझे बळ आहे.
पुन्हा जन्म मिळाला तर देवा,
एकच माझी मागणी राहावी,
माझ्या वाट्याला तीच माया यावी,
आणि माझी आक्का पुन्हा मला मिळावी…
डॉ. ज्ञानेश्वर माशाळकर
उमरगा, जि. धाराशिव
